Jak się robi płytki ceramiczne?

Jak się robi płytki ceramiczne?
14 maja 2021 0 Comments

Płytki ceramiczne należą do najpopularniejszych materiałów wykończeniowych na świecie. Dowiedzmy się, w jaki sposób są one produkowane. Zapraszamy. 

Płytki ceramiczne – w jaki sposób są produkowane?

Najbardziej wszechstronnym materiałem do produkcji płytek ceramicznych jest kamionka porcelanowa. Technologie produkcji stosowane przy tworzeniu kamionki porcelanowej pozwalają na wykonanie możliwie najmocniejszego i gęstego produktu. Produkt tego typu jest wszechstronnym materiałem dla wszelkich posadzek ceramicznych czy okładzin ściennych zarówno powierzchni wewnętrznych, jak i zewnętrznych.
Cały proces wytwarzania płytek ceramicznych jest następujący:

  • Dobór surowców;
  • Mieszanie materiałów;
  • Formowanie płytek;
  • Suszenie;
  • Nakładanie glazury;
  • Wypalanie;
  • Sortowanie.

Przyjrzyjmy się bliżej wyżej wymienionym etapom z bliska.

Dobór surowców dla płytki ceramicznej

Proces produkcyjny każdej płytki ceramicznej rozpoczyna się od trzech rodzajów surowców. Materiały gliniane, takie jak glinki kaolinowe, nadają płytce właściwości wiążących i plastyczności. Ponadto, po sprasowaniu, tego typu cechy pozwalają płytkom zachować swój kształt.
Materiały takie jak skalenie zmniejszają porowatość wypalanych produktów, ułatwiając proces spiekania i nadając materiałowi wytrzymałość, zwartość i trwałość. Płytki ceramiczne dekoracyjne w swojej budowie zawierają także obojętne piaski kwarcowe, tworzące „szkielet” płytki. Surowce obejmują również różne rodzaje pigmentów, które są tlenkami lub mieszaninami tlenków metali. Służą one uzyskaniu kolorytu wymaganego do produkcji ostatecznego produktu.

Mieszanie materiałów przyszłej płytki

Surowce są następnie mieszane zgodnie z podaną recepturą, w wyniku czego powstaje główna mieszanka surowcowa. Mieszanina tego typu jest dalej przetwarzana, aby zapewnić absolutną jednorodność masy pod względem wielkości cząstek i zawartości wilgoci w płytkach. Osiągnięcie jednorodności granulometrycznej następuje w wyniku mielenia materiałów na mokro w specjalnych młynach. Rezultatem jest wodna zawiesina, której cząstki są dostatecznie małe i jednorodne.
Powstała w taki sposób zawiesina następnie trafia do ogromnych basenów, gdzie w celu uniknięcia procesu sedymentacji (osiadania części składowych materiału) jest ciągle mieszana. Następnie surowa mieszanka jest barwiona, uzyskując w ten sposób odcienie, które będą tworzyły finalny produkt. Barwienie odbywa się poprzez dodanie do masy wcześniej przygotowanych barwników.

Formowanie płytek ceramicznych

Tanie płytki ceramiczne, tak samo, jak droższe modele formowane są przy pomocy prasowania lub tzw. wytłaczania. Wytłaczaniem nazywamy przeprowadzenie masy surowcowej poprzez klinkier – kruszywo nadające masie kształt i formujące ją w postaci taśmy. Dzięki temu, że lepka masa jest wyciskana z formy i odcinana, możliwe jest wytwarzanie produktów o różnych kształtach.
Prasowanie z kolei polega na układaniu masy w specjalnych formach, a następnie jej zagęszczania pod wysokim ciśnieniem. Stopniowo płytka ceramiczna nabiera wymagane twardości w całej swojej objętości. Porowatość płytek wytwarzanych przez prasowanie jest znacznie mniejsza niż płytek wytłaczanych.

Wysuszanie płytek

Na tym etapie uformowane płytki nie są jeszcze gotowe do wypalenia, ponieważ ich wilgotność jest wciąż zbyt wysoka. Płytki przenoszone są do suszarki, odprowadzając wilgotność produktów do wartości bliskiej zeru. Końcowe etapy suszenia znane są ze skurczenia płytki, czyli proporcjonalnego spadku jej wymiarów.

Nakładanie glazury na płytki

Szklista powłoka nakładana na przednią stronę płytki nazywana jest glazurą. Glazura mocowana jest podczas procesu wypalania. Szklenie ma charakter dekoracyjny i wzmacniający strukturę produktu. W skład glazury wchodzą różne materiały i związki. Może być matowa lub błyszcząca, kolorowa lub monochromatyczna. Płytki drewnopodobne korzystają z atutów glazury, chociażby dzięki jej matowym właściwościom, zapewniającym oryginalną fakturę.
Płytki dekoracyjne, szkliwione glazurą cechują się szeregami właściwości, np. wodoodpornością czy zwiększoną wytrzymałością. W ten sposób płytki szkliwione mają dwie warstwy o różnej strukturze: glazurę na powierzchni i podkład znajdujący się poniżej, tzw. biskwit.

Ponadto, aby nadać płytkom bardziej estetyczny wygląd, podczas procesu glazurowania można zastosować różne wzory dekoracyjne jak sitodruk, metodę bębnową czy druk cyfrowy. Druk cyfrowy w ostatnich latach stał się jedną z najpopularniejszych metod wykonywania wzorów dekoracyjnych na płytkach. Płytki imitujące drewno wykonywane są przy pomocy tej techniki, tak samo, jak różnorodne płytki ceramiczne imitujące marmur, czy cegły.

Wypalanie płytki ceramicznej

Każdy rodzaj płytek posiada własny reżim temperaturowy. Temperatura wypalania zależna jest także od użytych w produkcji materiałów. Płytki ceramiczne mogą być zatem wypalane takimi metodami jak monocottura, polegająca na jednoczesnym wypalaniu glazury i podstawy płytki, czy bicottura, za której sprawą wypalane są płytki ceramiczne ścienne.

Płytki ceramiczne i ich końcowe sortowanie

Na ostatnim etapie produkcji płytek, gotowe produkty grupowane są według wielkości, zastosowania i charakterystyki. Płytki ścienne i podłogowe są segregowane na poszczególne segmenty, które służyć będą na zewnątrz lub w pomieszczeniach. Produkty zostają automatycznie oceniane także pod względem rozmiarów przez zautomatyzowany proces, a wybór płytek według tonacji kolorystycznej przeprowadzany jest przez wykwalifikowany personel.

Następnie w trakcie sortowania wykrywane i klasyfikowane są wadliwe płytki, które oddzielane są od produktów innych klas, które charakteryzują się pewnymi niedociągnięciami. Posortowane płytki układane są w pudełkach, następnie trafiając do magazynu, skąd trafią do swoich nabywców.